ASHAB-I KEHFİMİZ İçtimai Roman

Ömer Seyfettin, Ashab-ı Kehfimiz (1918) adlı uzun hikâyesinde, Dikran Hayikyan adlı bir Ermeni gencinin bakış açısıyla, II. Meşrutiyet Döneminde ve Balkan Savaşları devam ederken kurulan ve ortak dil, ortak din ve ortak ülkü amaçlı bazı çalışmalar yapan Osmanlı Kaynaşma Kulübü ekseninde, Osmanlılık, imparatorluk, Türklük kavramlarını araştırır. Ashab-Kehf, Hz. Muhammet ve Hz. İsa arasındaki dönemde yaşayan Hristiyan yedi gencin ve bir köpeğin toplam 309 yıl bir mağarada uyuyakalmasını anlatan hikâyedir. Ömer Seyfettin’in eserine ilham vermesinin sebebi ise eserin sonunda “Türk milletindeki ‘Türklük’ bilincinin uyanması ve ‘milliyet’e dair bir farkındalığın oluşmasının, Ashâb-ı Kehf’in uykusundan uyanmasına” benzetilmesi yani “Türk milletinin ‘milliyet/Türklük’ bilincinden uzak oluşu, Ashâb-ı Kehf’in uykuda yüzyıllar geçirmesi olarak” düşünülmesidir.5099